گزارش صعود قله گلچین اردیبهشت 1395

26

«گلچین»،قله ای سخت رو، با ارتفاع 4096 متر به کوهنوردان معرفی شده است. بر پایه صعود پاییز 1393 گروه (آقایان: دارابی نژاد،رفعتی،احمدی و حسین خانی) و آنچه در این صعود(آبان 93)از موقعیت و ارتفاع قله گلچین برآورد نمودیم، بر این بود که قله ای است سخت رو،با ارتفاع 4100 متر.اختلاف ارتفاع 4 متر را بر اساس دستگاه ها و پیشرفت های علمی امری عادی می دانستیم.در صعود فعلی و از مسیری نو (اردیبهشت 1395)، با توجه به زمان اضافه ای که در اختیار داشتیم،قله ای دیگر در نیم ساعتی قله 4105 متری توجه ما را به خود جلب نمود و با رسیدن به آن،با قرار دادن دو دستگاه GPS میانگین ارتفاع 4141 را ثبت نمودیم.

3 golchin 95.2.24(part two)

کوهستان پلوار و برخی قله های آن نظیر گلچین،کافر کوه و دهران،کمتر از دیگر کوهستان های کرمان مورد توجه برنامه های کوهنوردی قرار گرفته است.دلیل آن از نگاه اینجانب می تواند موارد پی آیند باشد:

1-    وجود برخی خطرات و نا امنی های اجتماعی در گذشته، که اکنون به طور کامل،ناامنی ها از بین رفته است.

2-    چگونگی ساخت چین خوردگی ها و تیغه های پدید آمده بر آن که سختی و خطر پیش روی کوهنوردان را بیش از دیگر کوهستان های کرمان رقم می زند. به احتمال زیاد،نام پَلوار(پُلوار)palvaar/polvaar  نیز بی ارتباط با این ساخت و ظاهر نیست.برای نمونه،دورنمای قوس ها و چین خوردگی های این کوهستان را با تاق(طاق) های پل های دوره ساسانی و یا نمونه ای بارز، تاق «اسپید دژ»(ایوان خسرو/ایوان مداین/تاق کسری) مقایسه نمایید.یادآور می شود که نام بسیاری از کوه های ایران ریشه باستانی داشته و ارتباط وجه تسمیه آنها با زبان های باستانی،بیش از فرهنگ دوره اسلامی است.کما اینکه نام «سه کنج» نیز بی ارتباط با فرهنگ گذشته ایران نیست.

taagh Tagkasra kashkaan bridg

3-    وجود شرایط اقلیمی خشن تر نسبت به دیگر کوه های استان که عامل وزش باد،مهمترین و تاثیر گذارترین آنهاست.دلیل این امر نیز قرار گرفتن این کوهستان در میانه دشت های کم ارتفاع ،همچنین کویر لوت و پهنه نسبتاً مرتفع کرمان است.جالب آنکه گود ترین وگرم ترین نقطه ایران(گودال شهداد با 117 متر ارتفاع) و شهر کرمان با ارتفاع 1754 متر تا حدودی به طور قرینه در دو سوی این کوهستان قرار گرفته اند.

این نکته نیز قابل توجه است که خط الراس(ره ستیغ) کوهستان جوپار را یکی از دشوارترین خط الراس های ایران از نگاه ستیغ پیمایی به شمار آورده اند و این در حالی است که حداقل به طور مستند(ارایه گزارش و تصویر) سه بار به به طور کامل پیمایش شده است.

1-    توسط گروه خانه کوهنوردان(آقایان محمدحسن پورشیخعلی و سجاد علی آبادی) در تیرماه 1392

2-    توسط آقای احمد قنبری به صورت انفرادی و از باشگاه دماوند در تیرماه 1394

3-    توسط گروه کوهنوردی بهمن (محمد دارابی نژاد و کامران حسین خانی) در تیرماه 1394

اما از پیمایش ره ستیغ پلوار،تاکنون(بهار 1395) هیچ گزارشی(نوشتار و عکس) منتشر نشده و آن طور که شنیده ایم،فقط زنده یاد احمد توکلی بخشی از آن را پیموده اند.

4-    مشاهده عینی و بدون استفاده از دوربین حیوانات درنده ای چون کفتار و پلنگ بر خطرات جانی میهمانان این کوهستان افزوده است و شب مانی در هر مکانی را با محدودیت های خاص خود مواجه می نماید.این خطر از جانب حیوانی چون پلنگ کمتر است. به عنوان نمونه، منطقه نیزار در مسیر رودخانه فرعی سوی راست و انتهای دره، یکی از مکان های مشاهده کفتار گزارش شده است. این مورد را با استناد شنیده ها از افرادی قابل اعتماد عنوان نموده و قصدی بر بیهوده خطرناک جلوه دادن این کوهستان نداریم.

گزارش برنامه

ساعت 11 پنجشنبه 23 اردیبهشت در قالب تیمی چهار نفره کرمان را با هدف رسیدن به دره سکنج ماهان ترک نمودیم.12:15 پیمایش پیاده آغاز و پس از حدود 1000 متر پیش روی،مسیر دره فرعی سوی راست را پی گرفتیم.نظر به اکتشافی بودن برنامه و از تپه ای مجاور وارد دره شدیم و این در صورتی بود که دره نیز جهت ورود، به خوبی راه می داد.

با صرف زمانی حدود 45 دقیقه مسیر پیمایش معمولی دره پایان یافت و در سایه بیدستان انتهای آن نفسی تازه نموده و ذخیره آب بطری ها را کامل نمودیم.

از این قسمت به بعد با صعود دست به سنگ نه چندان سخت،در شیب 35 تا 45 درجه یال منتهی به گردنه پیش رو قرار گرفتیم.طول این مسیر حدود 1000 متر است.

2

با استراحت های متوالی و پیمایش آرام،حدود ساعت 18 بر فراز گردنه قرار گرفته و با پی گرفتن مسیر رودخانه فصلی،به فضای پایین دست گردنه رخ نما رسیده و در مکانی مناسب چادرها را بر پا نمودیم.

این مکان نقطه مشترک مسیر فعلی و فرود از گردنه یاد شده در برنامه پیشین(آبان 1393)بود.بر این امر آگاه بودیم که بدر مقایسه با برنامه گذشته این قله،زمانی بسیار خوب ذخیره نموده و حداقل دو ساعت جلو افتاده ایم.ضمن اینکه پیمایش فردا از مسیری نسبتاً هموار آغاز می شود و نه از دامنه ای شیب دار و انرژی بر،که خود، در آغاز پیمایش صبح فردا، پدیده ای موثر در ذخیره سازی انرژی اجرای برنامه است.

سوپ را آماده نموده و در هوای باز بیرون از چادر و گرد آتشی مختصر میل نمودیم.در ادامه درون چادرها رفته و شام را میل نموده و با قرار بیدار باش 5 صبح و آغاز حرکت 6،در ساعت 22 در کیسه خواب ها آرام گرفتیم.

صبح روز بعد،با جمع نمودن کوله ها و چادرها،در ساعت 6 راه قله را در پیش گرفتیم.کوله های اصلی را در مکانی امن قرار داده و حدود 20 دقیقه پیمایش رودخانه خشکیده،رو به سوی شرق تغییر مسیر داده و دامنه صخره ای منهی به مسیر کمر بُر(traverse) را پی گرفتیم.پس از گذر صخره ای یاد شده،شیب 60-65 منتهی به یال صخره ای قله فرعی(قله ای که در برنامه آبان 1393 اصلی پنداشته بودیم)را صعود نموده و در ساعت 8 صبح بر فراز آن بودیم.جهت برآورد دقیق ارتفاع،دو دستگاه   GPS  و در دو مدل متفاوت همراه داشتیم. ارتفاع سنج ها به طور یکسان 4105 متر را نشان می دادند.تماس تلفنی با برخی دوستان و همچنین راننده برای حضور خودرو در ساعت 17 انجام پذیرفت.دلیل هماهنگی با راننده،نبود آنتن دهی مناسب در مسیر رودخانه فصلی و دره های فرعی و اصلی است.

7 6 9 3013

زمان زیادی در اختیار داشتیم و گمان هایی بر ارتفاع بیشتر قله ای دیگر در سوی شمالی و قرار گرفته بر ستیغ های منتهی به پلوار ذهن ها مشغول نمود.برآورد رفت و برگشت معمولی آن،از این نقطه(قله 4105 متری) حدود 75 دقیقه بود.به سوی قله مورد نظر حرکت نمودیم و با رسیدن به آن،دو دستگاه را کنار یکدیگر گذاشته و دو ارتفاع متفاوت 4137 و 4145 متر مشاهده گردید. این قله ،با میانگین ارتفاع 4141 متر،با اختلاف ارتفاعی بیش از 35 متر، ظاهراً قله اصلی گلچین است.سه قطعه سنگ متوسط بر آن بود و با همکاری یکدیگر سنگچینی مناسب بر آن سوار نمودیم.

19-1

عکس های یادگاری و مسیر بازگشت را پی گرفتیم.در ساعت 11 به محل چادرهای رسیده و استراحت کافی را با صرف میوه به انجام رساندیم.کوله ها را بر دوش انداخته و مسیر رودخانه فصلی را با هدف رسیدن به آغاز شیب یال طولانی مسیر رفت پی گرفتیم.12:15 فرود از یال را آغاز نموده و در ساعت 14 به انتهای آن رسیده و در مکانی مناسب و کناره درختان انتهای در،ناهار را با صرف وقت کافی میل نمودیم.هوا ابرناک بود و با در نظر داشتن پیش بینی هوا،بازهم جانب احتیاط را رعایت نموده و طبق برنامه ریزی قبلی،باقی مانده استراحت ،تماشا و آسودن و لذت بردن را بر قرار گیری در فضای اصلی دره سکنج واگذار نمودیم.بارشی بهاری و کوتاه،بر لطافت و زیبایی پیمایش این دره نسبتاً بکر و زیبا افزود.

23

دم نوش بابونه و هوای عصرگاهان بهار در دره اصلی،خستگی را از تن ها زدود.دقایقی مانده به 17 کوله ها را بر پشت انداخته و خروج از دره را پی گرفتیم.راننده هم از راه رسید و با رسیدن به کرمان در ساعت 18،بدرودی گفتیم تا درودی دیگر.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

Scroll To Top