گزارش صعود به قله قفس – كوهستان پلوار1393/09/28

ghfa08

گزارش صعود به قله قفس كوهستان پلوار

( بيست و هشتم آذر ماه 93)

به نام خداوند جان و خرد         که از این اندیشه برتر بر نگذرد

قفس(مهر گیاه) پنجمین قله مرتفع از رشته کوه پلوار می باشد که با ارتفاع 3690 متر از سطح دریای آزاد در سمت شرق شهر کرمان قرارگرفته است . این رشته کوه درازایی در حدود 150 کیلومتر دارد و از دره درختنگان کوهپایه آغاز شده و تا منطقه ابارق بم وسعت گرفته است.این رشته کوه همچون دژی استوار از نفوذ بادهای گرم و خشک کویر به سمت دیگر مقاومت کرده و بارش های نسبتاً بیشتری را در منطقه غرب خود زمینه ساز است.

از پوشش گیاهی منطقه میتوان به: درمنه – زیره – بید وحشی – آلاله – آنغوزه – شنگ کوهی و…از حیوانات منطقه میتوان به میش – قوچ کوهی – پلنگ – کل و بز کوهی – آهو – خرگوش – عقاب – کبک – موش صحرایی اشاره نمود.

هدف از اجرای این برنامه صعود یکروزه قله قفس بود که با در نظر گرفتن فصل صعود باید گفت برنامه ای نیمه سنگین است ؛ افراد حاضر در تیم، باید به خوبی از توان جسمی یکدیگر آگاه باشند تا بتوانند صعود موفقی را رقم زنند .سرپرستی این برنامه بر عهده اینجانب محمد حسین احمدی و زمان اجرای آن در تاریخ 28/09/1393 مقرر گردیده بود. پس از نام نویسی افراد، با تیمی پنج نفره راهی منطقه شدیم.حرکت خودروها از چهارراه باغ ملی کرمان،رآس ساعت 5 صبح به مقصد روستای ده بالا آغاز شد.مسیر پیموده شده توسط خودرو،حدود 29 کیلومتر می باشد که 8 کیلومتر پایانی آن(گینه کان تا چشمه) خاکی است. حدود ساعت 6 به محل چشمه رسیدیم .خودرو ها را در کنار مسجد پارک کرده و از سمت راست دره که پاکوب مشخص و شیب بسیار ملایمی دارد مشغول حرکت شدیم و حدودآ بعد از 45 دقیقه ادامه مسیر باید از دست به سنگ ساده ای از دیواره سمت چپ بالارفته و با قرار گرفتن در پاکوبی تقریباً مشخص،مسیر را ادامه داد.در غیر اینصورت برخورد با موانع سنگی بستر رود،ادامه راه را دشوار می سازد. شایان ذکر است که در این فصل سال دره کاملا خشک بوده و فقط آثار بارندگی 2روز قبل،به صورت سنگاب هایی نیمه یخ زده،قابل مشاهده بود. با در نظر گرفتن چنین وضعیتی،هرکدام از افراد  3 لیتر آب، همراه خود داشتیم. .پس از پیمایش این مسیر، همچنان بر بستر رودخانه فصلی ادامه راه را پی میگیریم تا در حدود 8 صبح(دو ساعت از آغاز پیمایش پیاده)به محل تک درخت معروف رسیده که در سمت چپ رودخانه واقع شده و همجوار با آن ،درختچه ای نسبتاً  بزرگ زارچ(زرشک وحشی) روییده است. اگر رو به درخت قرار گیریم(شمال غربی)،سمت راست ما، ابتدای یال صعود به قله می باشد.البته به علت اینکه اولین مرتبه ای بود که به این منطقه صعود داشتیم از کنار درخت، با بی توجهی رد شدیم و از دره بعد از آن، در سمت راست صعود کردیم.این امر برنامه صعود را با کمی دشواری همراه نمود و حدود یک ساعت از زمان برنامه را از دست دادیم.قبل از اینکه به بالای یال برسیم صبحانه را میل کرده ومسیر را پیش رو گرفته تا خود را به بالای یال اصلی منتهی به قله برسانیم.با مشورت و موافقت دیگر همنوردان،تیم پشتیبان در این نقطه توقف نمود و قرار بر این شد که پیمایش مسیر قله حداکثر تا ساعت 12 ادامه یابد؛پس از این ساعت،در هر نقطه ای که قرار گرفته باشیم،راه بازگشت را پی گرفته تا با خطرات ناشی از پیمایش در تاریکی و سرمای این فصل مواجه نباشیم.پس از پیمایش دست به سنگ یکی از دره های فرعی زیر قله اصلی، در مسیر صحیح صعود قرار گرفتیم. وزش بادهای سرد و وجود برف پودری حاصل از بارش دو روز گذشته،عبور از سطوح سنگی را دشوار ساخته بود ودشواری های صعود قله جفتان(2) در آذرماه سال گذشته(1392) را یادآور بود و مرور خاطرات آن خالی از لطف نبود. بخش زیادی از حواس را  متوجه شرایط حاضر ساخته تا لذت صعود خود را کامل نماییم. شیب نسبتاً تند(40-50 درجه) زیر قله و لغزشی بودن مسیر صخره ای-برفی نیز بخش دیگری از دشواری های ویژه صعود در این فصل و برنامه حاضر بود. با گام برداری و انتخاب مسیر سنجیده،سرانجام توانستیم با تلاش و بهروزی در ساعت 11:40 دقیقه ، بر بلندای اصلی قله قفس قرار گیریم و از تماشای مناظر پایین دست لذت بریم.( قله قفس در ۳۰ درجه و ۱۶٫۹ دقیقه و ۳۴ ثانیه شمالی و ۵۷ درجه و ۲۰ دقیقه و ۳۵ ثانیه شرقی قرار گرفته است).هرچند که حال و هوای آن لحظه قابل وصف نیست و دل کندن از آن سخت، ولی باید برگشت تا دوباره در جایی دیگر و زمانی دیگر این لذت را تجربه کرد.در مسیر  برگشت میتوانستیم قله کافر کوه را ببینیم که نقطه مقابل قله قفس میباشد و احتمالا مسیر صعود آن امتداد سمت چپ رودخانه ای است که درخت یاد شده در آنجا واقع شده.(البته این یک نظر شخصی است.)

حوالی ساعت 14:20بود که با پیوستن به تیم پشتیبان،در مکانی مناسب ناهار خورده و پس از مدتی بسیار کوتاه، راه بازگشت را پی گرفتیم.در ساعت 15:15 در کنار تک درخت بودیم و در ساعت 17:20 به محل آغاز برنامه(کنار خودروها) رسیده و با برداشت مقداری از آب چشمه در ظروف آب خود،راه خانه را در پیش گرفتیم.

نکته خاص این برنامه این بود که با توجه به نوع بافت سنگی منطقه پلوار، بیشتر مسیر از پاکوب مشخص برخوردار نبوده و باید با استفاده از تجربه و برآورد دقیق، مسیر مطمئن و ایمن را انتخاب کرد.

با سپاس از همه همراهان

سرپرست برنامه و گزارش: محمد حسین احمدی

عکس: کامران حسین خانی،محمدحسین احمدی

همنوردان : حمید موسی نژاد-سید حسین رضوی علوی-امیر رفعتی-کامران حسین خانی و محمدحسین احمدی

تصاوير برنامه

2 نظر

  1. درود
    جای تمام دوستانی که نتوانستند در برنامه حضور داشته باشند سبز بود.

  2. درود بر همه دوستان بهمنی
    اجرای یک روزه این برنامه و آن هم در این فصل،همّتی می طلبید که با همراهی دوستان حاضر، به انجام رسید.جای خالی آقای دارابی نژاد کاملا محسوس بود که به علت مسافرت از همراهی بازماندند.ممنون از سرپرست برنامه و همکاری دیگر دوستان همراه؛به خصوص، در مسیر بازگشت…تندرست و پایدار باشید

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

Scroll To Top