گزارش برنامه پیمایش تخت گندم بریان(ريگ سوخته) 1393/10/12.11

gandom06

«گزارش برنامه پیمایش تخت گندم بریان»

11 و 12 دی ماه 1393

سايت كويرها و بيابان هاي ايران

در مورد معرفی منطقه گندم بریان و ویژگی های این مکان،شما را به سایت “کویرها و بیابان های ایران” ارجاع می دهیم که خود،از دو منبع نسبتاً معتبر  برای معرفی این منطقه استفاده نموده است.

نکات قابل توجه در پیمایش منطقه لوت غربی و گندم بریان:

1-مطالعه و سنجش موقعیت مکانی –جغرافیایی منطقه هدف پیمایش

2-همراه داشتن دستگاه gps و در صورت امکان،تلفن ماهواره ای.(عوارض تخت گندم بریان همانند بیابان و کویر،همسان اند و گم شدن در مسیر به راحتی امکان پذیر است).

3-هماهنگی با راننده بومی مطمئن و منصِف

4-برخی مناطق بیابان لوت،به جهت قرار گیری در مسیر حمل مواد مخدر در گذشته، در حال حاضر،فاقد امنیت لازم است(کاشت مین).

گزارش برنامه:

ساعت 10 صبح پنجشنبه یازدهم دی ماه 1393 به همراه سه همنورد بهمنی ،با یک دستگاه خودرو سواری پژو متعلق به یکی از همنوردان (آقای احمدی)،کرمان را به مقصد روستای زیارتگاه،از توابع شهداد ترک نمودیم.در ساعت 11:30 به روستای یاد شده رسیده و با هماهنگی از پیش انجام شده با راننده بومی(آقای شفیع آبادی)،کوله ها را در خودرو وانت ایشان جای داده و و با سوار شدن بر آن،راه را به مقصد تخت گندم بریان پی گرفتیم.14 کیلومتر جاده آسفالت و پس از آن با وارد شدن به مسیر فرعی سوی غرب،46 کیلومتر مسیر خاکی را در پهنه لوت غربی،ادامه دادیم.نشانه ورودی مسیر خاکی، وجود دو سازه سیمانی و تابلو آبی رنگ مستطیل شکل معرفی منطقه گندم بریان(حدود 70 در 250 سانتی متر) است.

ساعت 14 به مکان پایان پیمایش سواره رسیدیم(کناره رودخانه دائمی شور). با انداختن کوله ها بر دوش و هماهنگی ساعت بازگشت(15 روز بعد)از راننده جدا شده و با هدف قرار گرفتن بر پهنه تخت گندم بریان(محل تراکم گدازه های بازالتی)،راه را پی گرفتیم.ساعت 15 به آغاز تخت رسیده،ناهاری سبک میل نموده و برنامه پیش رو(رسیدن به مخروط افکن یکی از آتشفشان های گندم بریان) مورد رایزنی با دیگر همنوردان قرار گرفت.با تبادل نظر انجام شده،نتیجه بر این شد،با در نظر گرفتن متوسط سرعت گام برداری ،زمان موجود، مسیر بازگشت و همچنین ذخیره آب کوله ها،مسیر را تا جای ممکن،در عمق پهنه تخت ادامه دهیم.قرار حمل کوله های اصلی تا کیلومتر 20 مورد توافق قرار گرفت. تعیین نقطه هدف نیز توسط آقای احمدی(مسئول کمیته فنی)با دستگاه gps،انجام پذیرفت.برآورد مسیر هوایی از این نقطه 36 کیلومتر بود!

با قرار 15 دقیقه استراحت در هر 90 دقیقه،در ساعت 15:40پیمایش را در راستای شمال جغرافیایی آغاز نمودیم.پس از 90 دقیقه،گودی های  وسیع و حفره مانند ،با عمق 1 تا حدود 15 متر-البته آنچه که ما برخورد نمودیم- پیش رویمان قرار گرفت.در کانون برخی گودال ها،سطوح تخت و نسبتاً سخت رسوبی-که به احتمال حاصل شستشوی ذرات رس لابه لای ریگ های جابجا شده با بادها بودند- مشاهده گردید.چنین وضعیتی در کانال های عریض طول مسیر نیز قابل مشاهده بود.هوا کم کم رو به تاریکی می رفت و ما نیز ،پیمایش شبانه در مهتاب را در برنامه داشتیم. فضای پیش آمده،تجربه ای ویژه و به یادماندنی بود.حدود ساعت 20 کمی به وقت استراحت افزوده و نوشیدنی گرم(قهوه فوری) را تدارک دیدیم.در برخی نقاط مسیر پیش رو و در نبود باد،بویی خاص به مشام می رسید که برای دیگر همنوردان نیز محسوس بود.شاید مربوط به ویژگی قلیایی حاصل از سنگ های بازالتی محیط بود.فراز نشیب گودی ها،هرکدام فضاهایی متفاوت در زیر پای ما رقم می زد.لاشه سنگ،خرده سنگ،ریگستان،مخلوط ماسه بادی و ریگ،رمل و…..

در ساعت 21 و با مشخص شدن کیلومتر 20 مسیر پیمایش از آغاز تخت(23 کیلومتر از کنار خودرو)،قرار بر صرف شام و برآورد مسیر پیش رو گردید.17 کیلومتر هوایی باقی مانده بود و با تجربه مسیر پشت سر،ذخیره آب، خستگی و تجدید قوای لازم و قرار ساعت بازگشت(15 فردا) با راننده، ادامه راه با هدف رسیدن به مخروط آتشفشانی، ناممکن و غیرعقلانی بود.با هماهنگی دیگر دوستان پایان مسیر رفت را اعلام نموده و پس از شام مفصل،قرار بر این شد تا راه برگشت را در پیش گیریم ؛ضمن اینکه با یافتن کف تخت یکی از گودال های پیش رو،شب مانی را تدارک بینیم.

ساعت22:40 با یافتن مکان مناسب شب مانی،پایان مجموع پیمایش 26 کیلومتر، بخش نخست برنامه رقم خورد.چادرها را برپا نموده و بیدارباش فردا هماهنگ شد(6 صبح).با وجود روشنایی ماه که اکنون از نیمه گذشته بود،ستاره ها همچنان جلوه گری می نمودند. مقدمات چای برپا شد.عکس های یادگاری و سرانجام در ساعت 23:30 در کیسه خواب ها آرام گرفتیم.بیشتر افراد شبی خوب و آرام،همراه با خواب راحت داشتند.

صبح فردا پس از صرف صبحانه با وقت اضافه،در ساعت 7:30 کوله ها را بر دوش انداخته و راه بازگشت را از خط رفت،پی گرفتیم.رد پا ها را گاه با چشم دیده و با توجه به جنس بستر مسیر، گاهی آنها را گم می نمودیم؛دوباره با دستگاه مسیر دقیق را یافته و ادامه می دادیم.

پس از مدتی،بوته ای از فاصله نه چندان دور(50 متر)توجه ما را به خود جلب نمود.با رسیدن به آن و بررسی دقیق،برگی دیگر از شگفتی های آفرینش پیش رویمان بود.دو بوته از یک گونه گیاهی،با فاصله حدود 20 متر در میانه گندم بریان!. پیش از آغاز اجرای این برنامه،گزارش ها و مشاهدات پژوهشگران و گردشگران درباره این منطقه را از نظر گذرانده بودیم و در هیچ کدام از آنها-تا این تاریخ(دی ماه 93)-به وجود گیاه در تخت اصلی گندم بریان اشاره ای نشده بود. شادمان از این دیدار،مختصات این نقطه را ثبت نموده،عکس و فیلم گرفته و راه را ادامه دادیم. مدتی بعد،برای آخرین بار، به چنین وضعیتی برخورد نمودیم(مشاهده دو بوته از همان گونه).

ساعت 12 به نقطه آغاز تخت رسیدیم.استراحتی حدود 40 دقیقه و مسیر فرود از تپه را در پیش گرفتیم.با پیمودن دشت پایین دست منتهی به گذر عرضی از رود شور،در ساعت 13:50 (70 دقیقه زودتر از موعد مقرر)در کنار خودرو وانت بودیم.کوله ها را در خودرو گذاشته،استراحتی کوتاه و راه بازگشت سواره را پی گرفتیم.15:30 به مسیر آسفالت رسیده و 16 به روستای زیارتگاه رسیدیم.حساب راننده را پرداخت نموده و با تشکر از وی،سوار بر خودرو شخصی،راه کرمان را در پیش گرفتیم.17:30 با رسیدن به کرمان بدرودی گفتیم تا دیداری دیگر.سپاس از همراهان و همنوردان این برنامه.همچنین از آقای احمدی بابت در اختیار گذاشتن خودرو خود.

سرپرست برنامه و گزارش: کامران حسین خانی

GPS  و نقطه گذاری مسیر : محمدحسین احمدی

عکس: محمدحسین احمدی و کامران حسین خانی

همنوردان:حمید موسی نژاد،سید حسین رضوی علوی،محمدحسین احمدی و کامران حسین خانی

پیمایش:

از کنار خودرو تا تخت:3 کیلومتر/ از آغاز تخت تا شب مانی: 23 کیلومتر(از ساعت 14 تا 23 روز و شب نخست)

از شب مانی تا کنار خودرو: 20 کیلومتر(از 7:30 تا 14 روز دوم)

مجموع مسیر رفت و برگشت پیاده: 46 کیلومتر

تصاوير برنامه

2 نظر

  1. سلام خدا قوت
    لطفادرجه هوا در شب وروزسفر را نوع لباس را اعلام فرمایید.
    با تشکر

  2. سلام جناب فوقانی
    آنچه در یاد دارم: دمای هوا در روز بین 20 تا 25 درجه و در شب بین 2 تا 12 درجه بود(شب بطری های آب به یخ زدن نرسید)
    با توجه به فصل و شرایط اقلیمی،لباس گرم مناسب پاییز با خود برده بودیم.همان ها که در عکس ها می بینید.کیسه خواب زمستانی همراه داشتیم و آنچه از همه مهم تر است،تدارک آب کافی و حتی مازاد بر نیاز ضروری است.پایدار باشید

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

Scroll To Top