پیمایش خط الراس جوپار

 پیمایش خط الراس جوپار

تیرماه1394

000

0

خط الراس کوهستان جوپار در قالب مجموعه قله های به هم پیوسته و شکل گیری کوهستانی نعل مانند،از منطقه تیگران واقع در جنوب شرقی ماهان آغاز و تا دهانه قناتغستان در جنوب غرب ماهان ادامه می یابد.فضای میانه نعل فرضی یاد شده،به کاسه(کوش)جوپار معروف بوده و جان پناه شماره یک کوهنوردان نیز در آن قرار گرفته است.این کوهستان با نام آلپ ایران مشهور گردیده و یکی از زیباترین و فنی تربن خط الراس های ایران را شکل داده است.

آنچه این کوهستان را اعتباری ویژه در جامعه کوهنوردی بخشیده بدین قرار است:

1-    وجود یکی از قله های 4000 متری با درجه سختی صعود نسبتاً بالا که با نام “سه شاخ بزرگ” و ارتفاع 4135 متر شناخته شده است؛به گونه ای که در کنار قله “علم کوه” در البرز و “کول جنون” اشتران کوه در زاگرس،سه گانه های سخت صعود 4000 متری های ایران را شکل داده اند.

2-     شکل گیری ستیغ های رسوبی نسبتاً فاصله دار در قالب قله هایی دوازده گانه و بعضاً تیزه دار: سیدی /آقایی /بلوچی /تلخونی/مادر و بچه /برج/سه شاخ کوچک/کیش های 3و2و1/سه شاخ بزرگ و کیل جلال،در کنار خط الراس اشتران کوه زاگرس،دشوارترین و فنی ترین خط الراس های ایران را شکل داده اند.

از نگاه فعالیت های کوهنوردی استقامتی، برنامه خط الراس جوپار را می توان یک ماراتن کوهنوردی به حساب آورد.تجربه چنین پیمایش هایی را در کارنامه داشتیم و صعود قله هایی با درجه سختی بالا نظیر تجربه چهار نوبت صعود به سه شاخ بزرگ جوپار،صعود به قله بلوچی(تیرماه92)،صعود به قله گلچین(آبان93) پیمایش پیاده و نفوذ 20 کیلومتری به درون پهنه اصلی تخت گندم بریان(دی ماه 93)،صعود به قله هماگ هرمزگان( بهمن93) همگی پیش آزمون اجرای چنین برنامه ای، برای گروه به شمار می رفتند.

00

*به جز سه مورد از برنامه های اجرایی سه شاخ بزرگ،گزارش تمامی برنامه های یاد شده در آرشیو سایت گروه در بخش گزارش برنامه ها بایگانی گردیده و قابل مطالعه است.

در سال سوم شکل گیری گروه بهمن و پس از صعود به قله های شاخص کوهستان جوپار نظیر تافک،کیل جلال،سه شاخ بزرگ،بلوچی و قله برج،در بهار 1394 برنامه ریزی اجرای خط الراس جوپار در قالب تیمی دونفره و برنامه ای سه روزه در دستور کار قرار گرفت.از اجرای چنین برنامه ای در تابستان 1390، توسط دیگر دوستان جوان و کوهنوردکرمانی مان در گروه خانه کوهنوردان کرمان با خبر بودیم(آقایان محمدحسن پورشیخعلی و سجاد علی آبادی).پس از خواندن گزارش و درخواست تصاویر بیشتر از ایشان جهت تکمیل اطلاعات خود،مجموعه عکس های خود را از اجرای این برنامه در اختیار قرار دادند.در یک جلسه نیز تصاویر یاد شده را به اتفاق آقای پورشیخعلی مرور نمودیم و طرح کلی اجرای برنامه در ذهن مان شکل گرفت.وحید افشارمنش،دوست دیرین و همنورد توانمند بهمنی را نیز که تجربه و شناخت خوبی از این کوهستان داشت دعوت نموده و از ایشان نیز ضمن مرور تصاویر، اطلاعات تکمیلی را دریافت نمودیم.از هر دوی این همنوردان و دوستان خوب سپاسگزاریم.

23

بارگذاری ها از آغاز خرداد در قالب برنامه های پیماش خط الراس شمالی-غربی و در ادامه،صعود قله برج در سه نقطه از این کوهستان انجام پذیرفت.زمان اجرای برنامه اصلی را دهه دوم تیرماه در نظر گرفتیم.بامداد دوشنبه پانزدهم تیرماه به همراه دیگر همنورد توانمند بهمنی آقای دارابی نژاد،اجرای برنامه آغاز گردید.ویژگی هر کدام از روزهای سه گانه اجرای این برنامه از این قرارند:

روزنخست: پیمایش استقامتی سنگین(از تیگران تا میانه قله های بلوچی و مادر و بچه)

روز دوم: پیمایش غالب دست به سنگ، فنی و  دشوار(از قله تلخونی تا جان پناه شماره 2)

روز سوم: ترکیبی از پیمایش دست به سنگ و پیمایش استقامتی(از جان پناه 2 تا دهانه قناتغستان)

در ساعت 6 صبح از دهانه تیگران،با هدف سوار شدن بر خط الراس،حرکت خود را به سوی سرتخت تیگران آغاز نمودیم.در ادامه مسیر قله سیّدی را در پیش گرفته و و یال صخره ای ریزشی و صعود شیب یکنواخت آن را به انجام رساندیم. آنها که با کوهستان جوپار به خوبی آشنا هستند،رنگ و جنس نسبتاً متغیر این کوهستان را از شرق به غرب به خوبی می دانند.سرسبزی و خرّمی منطقه تیگران، سرخ گونی قله های سیدی ،آقایی،بلوچی و تلخونی،رخ سفید فام سه شاخ کوچک و تافک سفید و رنگ اخرایی دیگر قله های باقیمانده.اجرای پیمایشی اینچنین، در مرزگاه دو رخ شمالی و جنوبی و دیدار زیبایی های هر دو ناحیه،تجربه و لذتی بی مانند را در ذهن بر جای می گذارد.مدتی بعد قله آقایی نیز صعود شد. با رسیدن به دیواره های شرقی قله بلوچی و آگاهی از اینکه صعود آنها ناممکن است،مسیر دهلیز را هدف بعدی خود قرار دادیم.دهلیز را بالا کشیده و مسیر رایج صعود به قله بلوچی را در پیش گرفتیم.خورشید در افق غرب کوهستان قرار گرفته بود و با بازگشت از بلوچی،با فرود از شیبی تند،در میانه قله تلخونی و بلوچی،چادر و مقدمات شب مانی را بر پا نمودیم.جریان وزش باد در هنگام صعود قله بلوچی آزارنده بود و حال کمی شدت گرفته بود.با ابزار و لوازم فنی همراه(طنابچه انفرادی،پروسیک،نواربلوک و کارابین)چادر را برقرار نمودیم.سراسر شب باد بر چادر می کوبید و این وضعیت تا ساعتی پس از طلوع خورشید ادامه داشت.به ناچار،چادر را به صورت مچاله در کوله قرار داده و با بستن کوله ها،مسیر قله تلخونی را پیش گرفته و پس از عکاسی این قله، قله های مادر و بچه صعود شدند.

1 2

3 4 5 78 9 9-2 10 11 12 1314-1 14-2 15 15-1

16

با پیمایش مسیر های شن اسکی و ریزلی این بخش از کوهستان، پای گرده سنگی قله برج قرار گرفتیم.نخستین صعود دست به سنگ و جدی پیش رویمان بود.سنجیده و آرام مسیر را ادامه داده و بر قله قرار گرفتیم.در مسیر فرود نگاهمان متوجه ابزاری جهت فرود با حمایت گردید که احتمالا مربوط به سال ها پیش است.باز هم بدون حمایت،سنجیده و ایمن فرود آمدیم.

15-2 15-2-1 15-317 18

مسیر را ادامه داده و به سه شاخ کوچک رسیدیم.قله ای که صعود از رخ شمالی آن فنی ترین صعود این کوهستان به شمار می رود و انگشت شمارند آنها که اجرای موفقی در صعود به آن داشته اند.ما در رخ جنوبی بودیم.قله ای رسوبی، با گوشواره ای حفره دار در سوی غرب و ساختار کلی هرمی شکل؛سفیدفام و از جنسی سخت در مقایسه با دیگر قله های این کوهستان.صعود به چکاد آن مسیری گرده ای با طول حدوداً 70-80 متر بود.اطراف آن را چرخی زده و به دنبال مسیر مناسب بودیم.

19

هر سوی آن دشواری هایی را پیش روی می گذاشت که یا در آغاز بود، یا میانه و یا در پایان.چالشی جدی پیش رویمان بود.در اجرای این برنامه که به صورت دونفره در نظر گرفته شد،قرار را تکیه بر توان شخصی خود گذاشته بودیم و در گزارشها و مرور عکس های یاد شده،فقط کلیات اجرای برنامه را مرور نموده بودیم.این امر با این هدف صورت گرفت که در اجرای چنین برنامه ای چالش برانگیز،ماجراجویی سنجیده را در نظر گرفته و از لذت بیشتری برخوردار باشیم. چنانچه هماهنگ نمودیم تا جای ممکن، تماس تلفنی جهت دریافت و راهنمایی مسیر با دوستان نداشته باشیم.تنها ارتباط پیامکی با وحید برقرار بود و آن هم فقط صعود ها را با ذکر زمان، به اطلاع می رساندیم.در قله بعدی پیام تبریک وی دریافت می گردید! در واقع آزمونی سخت،جهت شناخت بهتر توانمندی های خود تدارک دیده بودیم.حال، وقت آن رسیده بود.

0

سه شاخ کوچک،سرسخت ترین قله کوهستان جوپار است.رخ جنوبی و غربی را برانداز نمودیم.مسیری را که در بخش میانه از دشواری نسبی برخوردار بود انتخاب نموده و صعود نمودیم.حدود 20-25 متر صعود نمودیم و کمربر به چپ انجام شد.گیره های پیش رو را از نزدیک برانداز نمودیم.کوچک تر از آن بودند که بتوان بدون حمایت آن را صعود نمود.راه بازگشت را پی گرفتیم.طبیعی بود که سخت تر از رفت باشد و احتیاط بیشتری نمودیم.ایمن پایین آمده و اطراف این هرم سرسخت را برای انتخاب مسیری دیگر،چرخی زدیم.مسیری یافتیم که تنها یک کمربر سخت رو به شرق داشت.دست به سنگ شدیم و با رعایت فاصله مناسب و احتیاط لازم، صعود را آغاز نمودیم.

01

میانه راه و در زمان اجرای کمربر،سختی مسیر خود را نشان داد.برگشت، ناممکن و مرگ بار بود.تا حد امکان خود را به دیواره چسبانده،نوک پنجه پا را به خوبی بر گیره های نسبتاً کوچک سوار نموده و فاصله مناسب دست و پا را رعایت نمودیم.تعادل بدن را در میزان فشار دست و پا  بر گیره ها تنظیم نموده و مسیر را به صورت مایل و رو به بالا،با احتیاط فراوان «کمر بُر»(traverse) نمودیم. در نقاطی از این مسیر،گیره ها کوچک تر از حد استفاده بود و با اصطکاک کف دست و در گیری کناره داخلی کفش با گیره های بسیار کوچک و زبره، مسیر را پیش می رفتیم.

به تاقچه ای مناسب رسیدیم. با هدف کاستن از فشار و بار روانی حاصل از پیمایش این مسیر بسیار سخت، حدود 10-15 دقیقه پشت به دیواره و رو به دشت فراخ جبهه جنوبی کوهستان نشستیم.مقداری شکلات همراه داشتیم و ضمن خوردن آنها، بحثی خارج از وضعیت حاضر را پیش کشیده، گفتیم و خندیدیم!

8

کمی بعد،برخاسته و ادامه صعود دست به سنگ را پی گرفتیم.عبور از یک دماغه سنگی سختی کار را تمام کرد.مابقی مسیر دشواری آنچنانی نداشت.در کل با مسیری زیگزاگ مانند به قله سه شاخ کوچک رسیدیم.طنابچه ای کوچک و پیچیده بر سنگ نشان ویژه این قله بود.عکس ها را برداشته و از زیبایی های مشرف بر کوش کوهستان و جان پناه لذت بردیم.راه برگشت را پی گرفته و از مسیری دیگر، به صورت ایمن فرود آمده،کوله های اصلی را برداشته و راهی چالش بعدی(دیواره کیش) شدیم.

1

کمی فاصله دار توقف نموده و مسیر صعود را برانداز نموده تا کلیات را دریابیم.زیر دیواره قرار گرفته،شربتی خنک نوشیده و صعود را آغاز نمودیم.سنگینی کوله ها در این مسیر کمی آزارنده بود و دشواری کار، در کمربُر سختی بود که دماغه ای سنگی داشت؛ پس از آن مسیر ریزشی بود و با احتیاط بسیار صعود شد.دقایقی بعد بر فراز مسیر دیواره بودیم و دو سنگ چین کوچک بر آن قرار داشت.مسیری دست به سنگ و در ادامه پیمایشی کوتاه بر تیغه ها ما را به قله کیش رساند. قرار را بر شب مانی ابتدای تیغه مهری گذاشته بودیم.قله سه شاخ کوچک زمان نسبتاً زیادی را به خود اختصاص داد و همین امر تغییری مختصر در برنامه پدید آورد.ادامه راه را به سوی کیش های 1و2 پی گرفتیم.

3kish11

راه را پی گرفته و عوارض منتهی به قیف جوپار را پیمودیم.ساعتی بیشتر، به غروب مانده بود.برآورد نمودیم.عبور از تیغه های مابین سه شاخ بزرگ و تیغه مهری را در تاریکی شب جایز ندانسته، سراغ بارگذاری رفته،آذوقه ها را برداشته و راهی جان پناه دوم جهت شب مانی شدیم.

12

01713

شام خوبی را تدارک دیده و میل نمودیم.چادر را در جان پناه بر پا نموده تا شبی آرام و بدون باد را پشت سر گذاریم.یادی از زحمت کشان راستین برپایی این جان پناه نمودیم. آنها که در سال های دهه شصت، زحمت حمل الوار چوبین و ورق های فلزی را  بر دوش های خود و مسیر سخت این کوهستان پذیرفتند.برایشان آرزوی تندرستی روزافزون نمودیم. با قرار بیدار باش فردا،در کیسه خواب ها آرام گرفتیم.بر خلاف شب پیش،شبی آرام و خوابی راحت داشتیم.

14

16

بامداد بیدار شده و پس از به انجام رساندن مقدمات،کوله ها را بر دوش انداخته و مسیر صعود به قله سه شاخ بزرگ را از مسیر چهارگردنه و تابستانه،در پیش گرفتیم.صبحی زیبا و صعودی راحت و دلچسب بود.در واقع یکی از راحت ترین صعودهای این برنامه سه روزه بود.ساعتی بعد بر فراز سه شاخ بزرگ بودیم.در صعودهای پیشین،زیباترین بخش این کوهستان را که حد فاصل بلوچی و سه شاخ بزرگ است،دور از دسترس، وحشی و آرزومندانه می نگریستیم.حال،همچنان وحشی بود؛اما دسترس ناپذیر،نه!

seshakh00

لذت زیبایی های این کوهستان و گیرایی خط الراس از فراز سه شاخ،برای هر کوهنورد،تجربه ای به یاد ماندنی است.در ادامه،مسیر صعود به قله کیل جلال را در پیش گرفتیم.عبور از تیغه ها دقت زیادی می طلبید. اشتباه در انتخاب مسیر درست،سر درآوردن از دهلیز و یا پرت گاهی را در پی دارد و  گاه،جبران آن  می تواند بسیار سخت باشد.سنجیده مسیر را پی گرفتیم و شیب های بسیار تند و صخره ای(لانه زنبوری ها) مابین سه شاخ و تیغه مهری را فرود آمدیم.

185

پیش از قرار گرفتن بر تیغه مهری،دمی آسودیم،آبی نوشیده و نفس تازه کردیم.ذخیره آب کوله ها به حد اقل رسیده بود و برای احتیاط،نیم لیتر نگه داشتیم، تا در صورت دست خوردن احتمالی بارگذاری به هر دلیل،با آن خود را به جایی برسانیم.شیب منتهی به قله کیل جلال را با تجربه تشنگی و خستگی فزاینده طی نمودیم.بر فراز کیل جلال،عکسی به یادگار انداخته و بی درنگ، مسیر فرود را پی گرفتیم.مدتی بعد به بارگذاری رسیدیم و خوشبختانه سالم بود.4/5 لیتر آب خنک، کمپوت ، بیسکویت و … . یک ساعت توقف و تجدید قوا.جشنی بزرگ بر پا نمودیم!

2021

در ادامه راه بازگشت به دهانه قناتغستان،فرود از دهلیز های شرقی را انتخاب نمودیم.مسیری که با وحید در بارگذاری اخیر طی نموده بودیم.آنها که خلوت کوهستان جوپار را تجربه کرده اند،بدون تردید از زیبایی های این مسیر لذت فراوان برده اند.شکوه زندگی در این فضا جلوه ای دیگر دارد و متمایز از دیگر کوهستان های کرمان است.هر چند خطر احتمال گمراهی و افتادن در دام پرتگاه ها در این مسیر،بیش از هر نقطه دیگر در این کوهستان است.خورشید رو به غروب بود که به دهانه قناتغستان رسیدیم و راننده خوش قول نیز لطف نموده و تا جای ممکن مسیر دهانه را پیش آمده بود.تماس تلفنی با وحید و گزارش پایان برنامه که خوشحالی و تبریک وی را در پی داشت.کوله ها را در خودرو نهاده،عکسی به یادگار انداخته و با در آغوش گرفتن یکدیگر و رد و بدل یک جمله کوتاه، پایان برنامه رقم خورد:

«درود؛تبریک رفیق»

23

همنوردان: محمد دارابی نژاد،کامران حسین خانی

GPS  و کروکی مسیر: محمد دارابی نژاد

گزارش و عکس: کامران حسین خانی

20 نظر

  1. درود بر همت و عزم راسختان

  2. اکبر حسن زاده

    درود بر دوستان عزیز:
    اجرای این برنامه فوق سنگین شایسته تقدیر وتشکر است
    از جانب خودم صمیمانه تبریک عرض میکنم وبرای شما آرزوی سلامتی،شادابی وسرافرازی دارم.

    • درود بر جناب حسن زاده گرامی
      ممنون از لطف و محبت شما
      پیروزی و شادمانی روزافزون را برای شما دوست گرامی خواهانیم

  3. با سلام خدمت دوستان عزیز همنورد و خسته نباشید بابت برنامه سنگین خط الراس جوپار
    لازم به ذکر است که مسیر طی شده توسط شما را فقط عده خیلی کمی پیمایش نموده اند
    جا دارد از طرف همه اعضا گروه از آقایان دارابی نژاد و حسین خانی تقدیر به عمل آید
    با آرزوی موفقیت در صعودهای اینده

    • درود بر جناب رضوی علوی گرامی
      ممنون از توجه و محبت شما
      با آرزوی تندرستی روزافزون و همراهی شما در برنامه های پیش رو
      پایدار باشید

  4. درود ممنون از لطف تمامی دوستان .جا دارد از کامران عزیز بابت تمامی زحماتی که کشیدن تا برنامه به نحو احسن اجرا شود تشکر کنم.رفیق عزیز هیچ وقت محبت هایت را فراموش نمیکنم در طول برنامه مثل کوه پشتم بودی و به من روحیه دادی. همواره شاد باشی

  5. درود رفیق
    دلگرمی من هم به وجود همنوردی توانمند و همیار چون تو بود…دست گیری هایت در این برنامه فراموش نشدنی است…تندرست و شاد باشی

  6. خدا قوت دوستان
    برنامه فوق العاده ای اجرا کردین…
    به امید روزهایی پر از موفقیت و صعودهای بلند در کنار هم…

  7. درود و شادباش فراوان
    دوستان عزیز و همنوردان خوبم کامران و محمد
    گامهایتان استوار و پرتوان
    واقعا خوشحالم و تبریک برای اجرای دقیق و عالی این برنامه ی برجسته و ویژه که همواره آرزوی بسیاری از دوستان همنوردمان بوده و هست و با آرزوی موفقیتهای بیشتر شما دوستان عزیزم
    پیروز و پایدار باشید

    • درود وحیدجان
      همراهی و راهنمایی هایت در برنامه های اجرا شده کوهستان جوپار،در یاد و خاطرمان خواهد ماند
      در طول برنامه بسیار یادتون کردیم و امیدوارم روزی و روزگاری،باهم و دوباره این خط الراس رو صعود و پیمایش کنیم
      از طرف خود و محمد تندرستی و خوشبختی روزافزون شما را خواستاریم

  8. درود و تبریک ویژه به کامران حسین خانی و محمد دارابی نژاد عزیز ( دوستان و همنوردان قدیمی خودم ). تلاش و حرکتتان فوق‌العاده بود. با آرزوی موفقیتهای بیشتر برای شما

    • درود بکتاش جان
      سپاس از محبت شما دوست و همنورد قدیمی
      پیروزی روزافزون شما و گروه خوب و پر تلاش مهرگان را آرزومندیم
      گامهایتان استوار و صعودهایتان همواره برقرار

  9. عالی بود . کار بزرگی انجام دادید . به امید صعود این خط الراس زیبا .

  10. درود و صد درود بر این حرکت . این کار کوچکی نبود . هنگامی که کوهنوردی از ترکیه برای صعود جوپار تنهایی به منطقه میاید نشان دهنده عظمت واهمیت این منطقه است. تلاش پر افتخار همنوردانمان کامران و محمد در این مسیر همواره در پرونده خط الراس جوپار بزرگ درج خواهد شد. پاینده باشید

  11. درود بر جناب زندی گرامی
    جوپار زیباست و این زیبایی برای ما همچنان فزاینده است
    از طرف خود و محمد، از لطف شما سپاسگزاریم
    تندرست و شاد باشید

  12. درود بر شما آقای حسین خانی و آقای دارابی نژاد
    تبریک میگم پیروزی این پیمایش را ، در حقیقت تلاش بی نظیری بوده است
    پاینده باشید

  13. درود مینا خانم
    سپاس از محبت و لطف شما
    تندرست و شادان باشید

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

Scroll To Top